ماده ۱۸ قانون مدنی – تحلیل ماده

ماده-18-قانون-مدنی

ماده ۱۸ قانون مدنی

حق انتفاع از اشياء غيرمنقوله مثل حق عمری و سكنی و همچنين حق ارتفاق نسبت به ملك غير از قبيل حق‌العبور و حق‌المجری و‌ دعاوی راجعه به اموال غيرمنقوله از قبيل تقاضای خلع يد و امثال آن تابع اموال غيرمنقول است.

 

تحلیل ماده ۱۸ قانون مدنی

✍ اموال غیر منقول تبعی شامل ۱- هر حقی که بر روی مال غیر منقول است مانند حق ارتفاق و حق سرقفلی ۲- دعاوی راجع به اموال غیر منقول مانند خلع ید، تصرف و مالکیت می باشد.

▪︎ حق انتفاع در اموال منقول و غیرمنقول وجود دارد. ولی حق ارتفاق فقط در اموال غیرمنقول ایجاد می شود.

▪︎ به هر حق عینی بر روی مال غیر منقول، غیر منقول تبعی گفته می شود که عبارتند از: حق مالکیت، حق انتفاع، حق ارتفاق، حق تحجیر، حق شفعه و حق عینی تبعی (وثیقه).

▪︎ حقوق غیر منقول دینی عبارتند از: تعهد به انتقال ملک، تعهد به تسلیم ملک، تعهد به جبران خسارت وارده به ملک و اجرت المثل ایام‌ تصرف ملک.

▪︎ دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول به لحاظ ماهیت آنها در دادگاه حقوقی محل ملک اقامه می شوند.

▪︎ حقوق عینی شفعه، ارتفاق و تحجیر مختص اموال غیر منقول هستند. این حقوق در اموال منقول جریان ندارند.

▪︎ از ویژگی های دیگر اموال غیرمنقول نحوه ارث بردن زوجه می باشد. زوجه از عین زمین، ابنیه و اشجار ارث نمی برد. ارث زوجه در این موارد از قیمت آنها است.

▪︎ در مورد اموال غیرمنقول محجور، قیم حق فروش یا رهن آنها را ندارد مگر با تایید دادستان. فروش مال بدون تایید دادستان معامله را در معرض ابطال از سوی مقام مزبور قرار می دهد.

▪︎ ثمن معامله، اجاره بهای عین مستاجره، خسارات و وجه التزام قراردادی و سایر دعاوی ناشی از آنها در حکم منقول هستند. لذا در دادگاه محل اقامت خوانده یا محل قرارداد یا محل انجام تعهد اقامه می شوند.

 

جهت دریافت مشاوره تخصصی با شماره های ۰۹۱۲۲۰۹۲۰۴۶ – ۰۲۱۸۸۷۴۶۳۶۱ تماس بگیرید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *