اقرار به دریافت مهریه

اقرار به دریافت مهریه

اقرار به دریافت مهریه قابل استناد از سوی زوجه در دفترخانه اسناد رسمی صورت می گیرد. بر اساس چنین اقراری دادگاه خانواده با مطالبه گری زوجه تصمیم می گیرد. اقرار عبارت است از اینکه شخص به ضرر خود و به نفع دیگری اخبار بر امری نماید.

اقرار در مهریه

اقرار عبارت است ازاینکه شخص به ضرر خود و به نفع دیگری اخبار بر امری نماید. طبق قانون مدنی ایران مهم ترین و اولین دلیل اثبات دعوی که به ام الدلایل معروف است، اقرار می باشد.

برخی اوقات، زن با دریافت مهریه اقرار نامه مبنی بر وصول تمام یا بخشی از آن در دفترخانه اسناد رسمی تنظیم می نماید. چون اقرارنامه در دفترخانه نزد سردفتر اسناد رسمی به عنوان مامور رسمی تنظیم شده از نظر دادگاه دارای اعتبار بالایی است.

بیشتر بدانید:

بخشش مهریه

با ارائه این سند از سوی زوج در دادگاه مطالبه مهریه، دعوی زوجه مردود می شود. مگر اینکه زن در خصوص سند رسمی ادعای جعل کند که مراتب بایستی ثابت شود. با وجود اقرارنامه رسمی در دعوی مهریه نیاز به دلیل دیگر نیست.

اقرارنامه صوری

اقرار واقعه حقوقی است که صحت آن منوط به اهلیت و اراده سالم اقرارکننده می باشد.

ممکن است، اقرارنامه رسمی بطور غیرواقع و صوری تنظیم شده باشد. در این مواقع قصد باطنی زوجه اقرار به دریافت مهریه نیست. ممکن است در نتیجه حیله یا دروغگویی مرد چنین سندی تنظیم شده باشد.

بیشتر بدانید:

ادله اثبات دعوی در دعاوی حقوقی

در این مورد زوجه که تنظیم چنین سندی به ضررش است‌ باید کذب بودن ، غیرواقع بودن یا غلط بودن مندرجات سند رسمی را ثابت نماید. در غیر این صورت اجرای ثبت یا دادگاه بنا به ظاهر سند مطالبه مهریه را مردود اعلام می نمایند.‌

زوجه باید دعوی ابطال سند رسمی اقرار را در دادگاه حقوقی محل اقامت زوج اقامه نماید. گاهی، اقرار به دریافت مهریه به موجب سند عادی و یک دست نوشته می باشد. دادگاه به سند عادی اقرار به دریافت مهریه توجه نمی کند.

 

جهت دریافت مشاوره تخصصی در امور خانوادگی با شماره های ۰۹۱۲۲۰۹۲۰۴۶ – ۸۸۷۴۶۳۶۱ تماس بگیرید.

 

ماده ۱۲۵۹ قانون مدنی

اقرار عبارت از اخبار به حقی است برای غیر بر ضرر خود.

ماده ۱۲۷۶ قانون مدنی

اگر کذب اقرار نزد حاکم ثابت شود آن اقرار اثری نخواهد داشت.

ماده ۱۲۷۷ قانون مدنی

انکار بعد از اقرار مسموع نیست لیکن اگر مقر ادعا کند که اقرار او فاسد یا مبنی بر اشتباه یا غلط بوده شنیده میشود و همچنین است‌ در صورتی که برای اقرار خود عذری ذکر کند که قابل قبول باشد مثل اینکه بگوید اقرار به گرفتن وجه در مقابل سند یا حواله بوده که وصول نشده لیکن ‌دعاوی مذکوره مادامی که اثبات نشده مضر به اقرار نیست.

ماده ۱۲۶۲ قانون مدنی

اقرار کننده باید بالغ و عاقل و قاصد و مختار باشد بنابراین اقرار صغیر و مجنون در حال دیوانگی و غیر قاصد و مکره موثر نیست.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *