ماده ۱۷ قانون مدنی – تحلیل ماده

ماده-17-قانون-مدنی

ماده ۱۷ قانون مدنی

حيوانات و اشيائي كه مالك آن را برای عمل زراعت اختصاص داده باشد از قبيل گاو و گاوميش و ماشين و اسباب و ادوات زراعت و تخم‌ و غيره و به طور كلی هر مال منقول كه برای استفاده از عمل زراعت لازم و مالك آن را به اين امر تخصيص داده باشد از جهت صلاحيت محاكم و‌توقيف اموال جزو ملك محسوب و در حكم مال غيرمنقول است و همچنين است تلمبه و گاو و يا حيوان ديگری كه برای آبياری زراعت يا خانه و باغ‌ اختصاص داده شده است.

 

تحلیل ماده ۱۷ قانون مدنی

✍ اموال گاو، گاومیش، ماشین، اسباب و ادوات زراعت، تخم و غیره ذاتاً منقول هستند اما چون مالک آنها را به امر زراعت اختصاص داده است غیر منقول از نوع حکمی می باشند.

▪︎ شروط‌ غیرمنقول حکمی عبارتند از:

۱- مالک زمین و مالک ادوات زراعت یک نفر باشند.

۲- مالک این ادوات را برای زراعت اختصاص داده باشد.

۳- این اموال جزء اموال کشاورزی باشند.

▪︎ اموال مزبور فقط از جهت صلاحیت محاکم و توقیف آنها در حکم مال غیر منقول هستند. اگر هر یک از شروط فوق مفقود باشند، این اموال منقول بوده و دادگاهی که صلاحیت رسیدگی به اموال منقول را دارد (محل اقامت خوانده یا محل قرارداد یا محل انجام تعهد) به دعوی رسیدگی می نماید.

▪︎ با حصول شروط فوق، دعاوی راجع به این اموال در دادگاه محلی که واقع شده اند رسیدگی می شود اگرچه اقامتگاه خوانده محل دیگری باشد.

▪︎ ماده ۱۷ استثناء است و نمی توان آن را به موارد مشابه سرایت و ادوات صنعتی را مشمول آن قرار داد.

▪︎ چون اموال مذکور در حکم غیر منقول هستند لذا با توقیف عین، منافع آنها توقیف نمی شود. بنابراین مالک حق استیفا از آنها را خواهد داشت. ولی در مدت توقیف، فروش یا معامله مال توقیف شده ممنوع و باطل است.

 

جهت دریافت مشاوره تخصصی با شماره های ۰۹۱۲۲۰۹۲۰۴۶ – ۰۲۱۸۸۷۴۶۳۶۱ تماس بگیرید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *