حقوق و دیون متعلق به ترکه

حقوق و دیون متعلق به ترکه

با فوت شخص، ورثه عهده دار حقوق و دیون متعلق به ترکه می باشند. با فوت، رابطه حقوقی متوفی با دارایی اش قطع می گردد در نتیجه وراث حین الفوت قهراً مالک دارایی وی می شوند. آنچه از متوفی به جای می ماند شامل دارایی مثبت (اموال) و منفی (دیون) او می شود.

قائم مقامی وراث پس از فوت بیانگر پذیرش تعهد نسبت به پرداخت بدهی های متوفی از ماترک است. پس از پرداخت حقوق و دیون مورث است که مالکیت ورثه نسبت به ترکه مستقر و تثبیت می گردد. این دیون و حقوق در ماده ۸۶۹ قانون مدنی آمده و به ترتیب باید تادیه شود.

ماده ۸۶۹ قانون مدنی

حقوق و دیونی که به ترکه میت تعلق میگیرد و باید قبل از تقسیم آن اداء شود از قرار ذیل است:
۱) قیمت کفن میت و حقوقی که متعلق است به اعیان ترکه مثل عینی که متعلق رهن است.
۲) دیون و واجبات مالی متوفی.
۳) وصایای میت تا ثلث ترکه بدون اجازه ورثه و زیاده بر ثلث با اجازه آنها.

بیشتر بدانید:

گواهی انحصار وراثت و همه چیز در مورد آن

تجهیز متوفی

اولین اقدام پس از فوت، خاکسپاری و کفن و دفن میت است. طبق ماده ۸۶۹ قانون مدنی هزینه کفن میت قبل از هر هزینه ای تادیه می گردد. با توجه به عبارت “قیمت کفن میت” می توان گفت آنچه برای انجام مراسم مذهبی طبق شئون متوفی مصرف می شود جزء هزینه های ضروری است که از ترکه قابل برداشت است.

حقوق متعلق به اعیان ترکه

حقوق متعلق به عین ترکه مانند خانه، آپارتمان، مزرعه، مغازه و… حق عینی گقته می شود و مقصود، حق مرتهن بر عین آنها است. به عبارتی هر تعهدی که باید از محل عین ترکه انجام شود، شامل این مورد می گردد.

به گفته دیگر، در مواردی عین معین از ترکه مانند آپارتمان وی وثیقه دین متوفی قرار می گیرد. طلبکاران با حق وثیقه پس از فوت، حق عینی بر مالی دارند که در زمان حیات در گرو بدهی قرار گرفته است.

واجبات مالی و دیون بر ذمه متوفی

ماده ۲۲۵ قانون امور حسبی: دیون و حقوقی که به عهده متوفی است بعد از هزینه کفن و دفن و تجهیز متوفی و سایر هزینه‌های ضروری از قبیل هزینه حفظ و اداره‌ ترکه باید از ترکه داده شود.

طبق این ماده و ماده ۸۶۹ قانون مدنی قبل از تقسیم ترکه، دیون و بدهی های مورث باید پرداخت گردد. در صورت عدم پرداخت دیون و تصرف در ماترک یا انتقال آن، چون معامله ای که صورت گیرد غیر نافذ است با عدم تایید طلبکاران.،معاملات باطل می شوند. واجبات مالی متوفی شامل واجبات شرعی و آنچه از نظر عرف و عادت جهت کفن و دفن متوفی لازم است.
ماده ۲۱۵ قانون امور حسبی: مطالبات و بدهی متوفی که به موجب احکام نهایی و اسناد رسمی یا دفاتر و برگهای مربوط به متوفی یا اقرار مدیونین و ورثه مسلم‌ است نیز در صورت ترکه نوشته می‌شود.

بیشتر بدانید:

مهر و موم و تحریر ترکه – مراحل و شرایط آن

وصیت متوفی تا ثلث ترکه

هر فردی در زمان حیات می تواند تا ثلث دارایی اش به نفع شخص یا اشخاص ورثه یا غیر ورثه وصیت نماید. وصیت دو نوع است تملیکی و عهدی.

وصیت تملیکی آن است که به موجب آن موصی در زمان حیات تا یک سوم اموالش را به نفع شخصی وصیت کند. وصیت عهدی وصیتی است که به طبق آن شخصی به عنوان وصی تعیین شده تا عهده دار امور وصیت و واجبات مالی موصی گردد.

وصیت نسبت به مازاد بر یک سوم اموال، غیر نافذ است. اگر ورثه بیش از ثلث را تنفیذ نمایند تا هر میزان آن معتبر و قابل اجراست.

در صورت عدم تنفیذ بیش از ثلث اموال، وصیت به بیش از آن باطل است. به کسی که وصیت نموده موصی، به کسی که به نفع او وصیت شده موصی له و به مورد وصیت موصی به می گویند.

مالیات بر ارث

هر آنچه پس از کسر حقوق عینی، دیون و واجبات مالی متوفی بر ماترک باقی بماند، متعلق به ورثه بوده و طبق قانون مالیات بر ارث به آن مالیات تعلق می گیرد. تا قبل از پرداخت مالیات بر ارث، اموال منقول و غیر منقول داخل در ترکه قابل انتقال نمی باشند.

پس از پرداخت مالیات، سازمان امور مالیاتی، فرم ۱۹ مالیات بر ارث را صادر می نماید. پس از صدور ورقه مزبور وراث اقدام به نقل و انتقال ترکه خواهند نمود.

 

جهت دریافت مشاوره تخصصی در امور ارث با شماره های ۰۹۱۲۲۰۹۲۰۴۶ – ۸۸۷۴۶۳۶۱ تماس بگیرید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *